Call us now:
Rocco Viljoen se openbare kommentaar maak meer as een bewering. Dit gaan oor die naam Jesus Christus, die Seunskap van Jesus, kinders van God, die werke van Jesus, Christus in die gelowige en die rol van leermeesters. Elkeen moet op sy eie getoets word.
SOLA VERITAS Library ID: #SOLAVERITAS0041
1. Het King James Jesus se naam gegee en Christus ingeplak?
Nee. Dit is die maklikste bewering om histories te toets. William Tyndale se Nuwe Testament van 1526, die Great Bible van 1539 en die Geneva Bible van 1560 is almal ouer as die King James Bible van 1611. Hulle gebruik reeds die vorm Iesus Christ.
Die ou spelling is belangrik. Vroeere Engels het nie I en J altyd onderskei soos moderne Engels nie. Iesus is die historiese Engelse spelling waar ons vandag Jesus skryf. Die moderne lettervorm verander nie die feit dat die naam en titel lank voor 1611 in Engelse Bybels verskyn nie.
2. Het King James Jesus die enigste Seun gemaak?
Nee. Die unieke Seunskap van Jesus begin nie met ‘n Engelse koning of ‘n Engelse vertaling nie. Johannes noem Hom die unieke Seun van die Vader (Johannes 1:14, 1:18; 3:16). Die punt is nie dat niemand anders ooit ‘n kind van God genoem word nie. Die punt is dat Jesus die Seun op ‘n unieke manier is: Hy deel die Vader se heerlikheid, bestaan voor alle dinge en openbaar die Vader volkome (Johannes 1:1-18; Kolossense 1:15-17; Hebreers 1:1-4).
Jesus onderskei ook sy verhouding van die dissipels s’n. Hy se: “my Vader en julle Vader” (Johannes 20:17), nie dat sy Seunskap en ons kindskap presies dieselfde ding is nie. Christene word kinders van God deur genade, geloof en aanneming; Jesus is nie bloot nog een aangenome seun tussen baie ander nie.
3. Maar noem die Bybel nie baie mense seuns of kinders van God nie?
Ja. Hierdie deel van die kommentaar raak aan ‘n ware Bybelse taalgebruik. Gelowiges word kinders van God genoem (Romeine 8:14-17; Galasiers 3:26). Die antwoord is dus nie om dit te ontken nie. Die antwoord is om die onderskeid te behou: gelowiges word kinders van God deur aanneming; Jesus is die ewige en unieke Seun.
Die Nuwe Testament gebruik juis hierdie waarheid om die evangelie groot te maak: deur Christus ontvang mense die reg om kinders van God te word (Johannes 1:12). Ons word nie Christusse nie; ons word deur Christus aan die Vader behoort.
4. Se Jesus nie dat sy volgelinge sy werke sal doen nie?
Jesus se inderdaad in Johannes 14:12 dat die een wat in Hom glo sy werke sal doen, en selfs groter werke. Die vers self gee die raamwerk: dit gebeur omdat Jesus na die Vader gaan. Dit is nie ‘n opdrag om Jesus op te hou volg of om ‘n goddelike self binne onsself wakker te maak nie. Dit is ‘n belofte wat aan geloof in Hom, sy verheerliking en die werk van die Gees gekoppel is.
Jesus se uitnodiging bly: “Volg My” (Matteus 4:19; Johannes 21:19). In dieselfde gesprek leer Hy dat die Gees die dissipels sal onderrig en aan Jesus se woorde sal herinner (Johannes 14:26). Die werke van gelowiges is dus vrug van verbondenheid met Christus, nie bewys dat elke mens self Christus is nie.
5. Beteken Christus in ons dat Christus in elke mens wakker gemaak moet word?
Die Bybel praat werklik van Christus in gelowiges. Paulus skryf van “Christus in julle, die hoop op heerlikheid” (Kolossense 1:27), en van Christus wat deur geloof in harte woon (Efesiers 3:17). Maar die konteks is altyd geloof, bekering en die Gees se inwoning. Dit is nie ‘n leer dat elke mens reeds ‘n slapende Christus is wat self ontwaak moet word nie.
Die verskil maak saak. Die evangelie roep ons nie om ons eie innerlike goddelikheid te ontdek nie; dit roep ons om ons van sonde te bekeer en op die gekruisigde en opgestane Jesus Christus te vertrou. “Christus leef in my” (Galasiers 2:20) beteken nie “ek is Christus” nie. Dit beteken dat die gelowige se nuwe lewe uit geloof in die Seun van God kom.
6. Is God in jouself die enigste leermeester?
God leer sy mense deur die Heilige Gees. Dit is Bybels. Maar die Nuwe Testament stel nooit die Gees teen die onderrig van die kerk, die apostels of ander gelowiges nie. Die opgestane Christus gee juis herders en leraars aan die kerk (Efesiers 4:11-13). Paulus beveel Timoteus om wat hy geleer het aan betroubare mense toe te vertrou wat ander sal kan leer (2 Timoteus 2:2).
Selfs 1 Johannes 2:27, wat van die salwing se onderrig praat, kom in ‘n brief waarin Johannes sy lesers onderrig. Die betekenis kan dus nie wees dat alle menslike onderrig nutteloos is nie. Die toets bly: stem die onderrig met die apostoliese evangelie en die Skrif ooreen?
Hoe moet ons hierdie gesprek voer?
Rocco Viljoen word hier by naam genoem omdat dit sy openbare kommentaar is. Hierdie artikel beoordeel sy bewerings, nie sy menswaardigheid nie. Dit is ook nie regverdig om elke lidmaat van ‘n kerk of elke spiritualis as presies dieselfde te beskryf nie. Tog moet ons almal waak teen ‘n patroon waarin dramatiese “versteekte waarheid” bewerings groter gewig kry as oop, toetsbare bronne.
Toets daarom self. Maak die vroeere Bybels oop. Lees die aangehaalde Skrifgedeeltes in konteks. Vra wat ‘n vers werklik se, eerder as wat dit dalk kan beteken as een frase uitgelig word. Die Bybelse opdrag is nie goedgelowigheid nie, maar: “Toets alles; behou wat goed is” (1 Tessalonisense 5:21).
Historiese bronne
