Jesus, die Alfa en die Omega: Wat beteken Openbaring 22:13?
Naby die einde van die Bybel kom een van Openbaring se grootste uitsprake oor Jesus Christus: Hy is die Alfa en die Omega, die Eerste en die Laaste, die Begin en die Einde. Drie parallelle titels word saamgevoeg om een oorweldigende waarheid te verkondig-Jesus staan nie bloot êrens binne die geskiedenis nie. Hy omvat die geskiedenis en bring God se plan tot sy doel.
Openbaring 22:13 is nie ‘n los slagspreuk nie. Dit sluit aan by titels wat vroeër in Openbaring en in die profesie van Jesaja voorkom. Wanneer die verband gevolg word, sien ons hoe hoog die Nuwe Testament oor Christus praat en waarom sy wederkoms die vaste hoop van die kerk is.
Wat is Alfa en Omega?
Alfa is die eerste letter en omega die laaste letter van die Griekse alfabet. Om te sê “Alfa en Omega” is soortgelyk aan ons uitdrukking “van A tot Z”. Dit dui op die begin en einde en, by uitbreiding, alles daartussen.
Openbaring verduidelik die beeld onmiddellik met twee parallelle pare: die Eerste en die Laaste, die Begin en die Einde. Die betekenis lê dus nie in ‘n geheime numeriese kode in die letters nie. Die titel verkondig volledigheid, soewereiniteit en ewige heerskappy.
Jesus is nie net die Een wat aan die einde opdaag om ‘n plan af te handel wat buite Hom begin het nie. Die hele skepping vind sy oorsprong, samehang en doel in Hom.
Wie praat in Openbaring 22:13?
Die slothoofstuk bevat verskeie stemme-‘n engel, Johannes, die Gees, die bruid en Jesus. Daarom moet ons die sprekers noukeurig volg. In vers 12 sê die spreker dat Hy gou kom en die loon saambring om elkeen volgens sy werk te vergeld. Direk daarna volg die drie titels.
In vers 16 identifiseer Jesus Homself uitdruklik as die Een wat sy engel gestuur het om hierdie dinge aan die gemeentes te betuig. Die herhaalde belofte “Ek kom gou” in die hoofstuk word met Jesus verbind, en die kerk antwoord met die gebed dat die Here Jesus moet kom.
Die natuurlike verloop van die gedeelte identifiseer die spreker van vers 12-13 dus as Jesus Christus.
‘n Titel wat reeds van God gebruik word
Aan die begin van Openbaring verklaar die Here God Homself die Alfa en die Omega, die Een wat is, wat was en wat kom, die Almagtige. In Openbaring 21:6 gebruik die Een op die troon weer die titel Alfa en Omega, Begin en Einde.
Wanneer Jesus aan die einde dieselfde Goddelike titel dra, is dit teologies belangrik. Openbaring verwar nie die Vader en die Seun asof hulle dieselfde Persoon is nie, maar sluit Jesus binne die identiteit en heerskappy van die een God in.
Dit pas by die troontonele waar God en die Lam saam aanbid word, die nuwe skepping verlig en oor hulle volk regeer. Die boek se hoë Christologie is nie ‘n latere toevoeging aan die verhaal nie; dit loop van die eerste hoofstuk tot die laaste.
“Die Eerste en die Laaste” in Jesaja
Die titel “die Eerste en die Laaste” het ‘n sterk Ou-Testamentiese agtergrond. In Jesaja gebruik die Here dit om sy unieke Godheid teenoor afgode te verklaar. Hy alleen is die Eerste en die Laaste; daar is geen ander God soos Hy nie. Hy het die geskiedenis aangekondig en bring sy doel tot stand.
Openbaring neem hierdie taal op en pas dit op Jesus toe. Reeds in Openbaring 1 noem die verheerlikte Christus Homself die Eerste en die Laaste, die Lewende wat dood was en nou vir ewig leef.
Die verbinding is kragtig: die Een wat aan die kruis gesterf het, dra die titel waarmee Israel se God sy ewige uniekheid verkondig. Die opstanding ontbloot dat die gekruisigde Jesus waarlik Here is.
Die Begin beteken meer as “eerste geskape”
Sommige kan die woord “Begin” verkeerd verstaan asof Jesus bloot die eerste ding was wat God geskep het. Maar binne Openbaring se titelpare beteken Begin die oorsprong, bron en heersende beginpunt wat by die Einde pas.
Die breër Nuwe Testament leer dat alle dinge deur die Seun ontstaan het en in Hom saamhang. Openbaring self beeld die Lam as waardig uit om die boekrol van God se plan oop te maak en die skepping na haar doel te lei.
Hy is Begin én Einde: nie een onderdeel binne die geskape orde nie, maar die Here deur wie die geskiedenis sy oorsprong en voleinding ontvang.
Die Einde as doel en voltooiing
“Einde” beteken hier nie bloot die laaste punt op ‘n kalender nie. Dit dra ook die gedagte van doel, voltooiing en bestemming. Jesus bring die verhaal van God se skepping en verlossing tot die eindpunt waarvoor dit bedoel is.
Openbaring 22 staan binne die visioen van die nuwe Jerusalem. Die vloek is verwyder, God en die Lam se troon is in die stad, sy dienaars dien Hom en hulle sien sy aangesig. Die rivier en boom van die lewe herstel en oortref die tuin van Genesis.
Die Een wat die Alfa is, bring die skepping by die Omega. Die Bybel se einde is nie die vernietiging van God se goeie doel nie, maar die voltooiing daarvan.
“Kyk, Ek kom gou”
Die titel in vers 13 staan tussen die belofte van Christus se koms en die oproepe en uitnodigings van die slotgedeelte. Sy identiteit waarborg sy belofte. Omdat Hy die Eerste en Laaste is, kan geen ryk, dier, draak of dood sy koms verhinder nie.
Die woord “gou” het deur die eeue gesprek ontlok. Dit kan die sekerheid en skielikheid van sy koms beklemtoon, maar staan ook as ‘n dringende woord aan die kerk. Gelowiges moet gereed en getrou leef; die belofte is nie bedoel om passiewe datumraaiery te bevorder nie.
Openbaring eindig daarom met gebed en hoop, nie met ‘n kalenderberekening nie: die kerk verlang na die Here se koms.
Die Alfa en Omega teenoor die tydelike ryke
Openbaring se eerste lesers het onder die skadu van Rome geleef. Rome het homself as ewig en onaantasbaar voorgestel. Keisers het titels, eer en lojaliteit ontvang asof hulle die geskiedenis beheer.
Die titel Alfa en Omega ontmasker hierdie aansprake. Rome was nie die begin van die wêreld nie en sou nie die einde daarvan bepaal nie. Elke menslike ryk verskyn vir ‘n tyd en verdwyn. Jesus Christus staan voor hulle en ná hulle.
Dit bly ‘n bevrydende waarheid vir elke geslag. Geen staat, ekonomie, ideologie of tegnologie bepaal die finale betekenis van die menslike verhaal nie.
Wat beteken hierdie titel vir gelowiges?
Dit gee sekerheid. Ons hoop rus nie in ‘n onvoorspelbare historiese proses nie, maar in die Persoon wat die Einde reeds ken en bring.
Dit vra lojaliteit. As Jesus die Eerste en Laaste is, kan geen aardse mag ons absolute aanbidding of gehoorsaamheid eis nie.
Dit gee betekenis aan volharding. Getrouheid wat nou klein of onsuksesvol lyk, word binne Christus se ewige koninkryk beoordeel.
Dit verander ons vrees. Die Een wat die geskiedenis omvat, is dieselfde Jesus wat sy lewe gegee het, opgestaan het en sy kerk liefhet.
Die titel en die Drie-eenheid
Openbaring gee dieselfde Goddelike eer en heerskappy aan God en die Lam sonder om hulle persoonlike onderskeid uit te wis. Hulle deel die troon, ontvang aanbidding en is die tempel en lig van die nuwe Jerusalem.
Openbaring 22:13 dra tot hierdie prentjie by. Jesus dra titels wat in Jesaja aan die Here alleen behoort en wat vroeër in Openbaring van God gebruik word. Dit is een van die redes waarom die vroeë Christelike belydenis van Jesus as waarlik God nie ‘n vreemde toevoeging aan die Bybel is nie.
Die vers moet binne die hele Bybelse getuienis gelees word: een God, en die Vader, Seun en Gees wat in die werk van skepping, openbaring en verlossing onderskei en saam geken word.
Kyk die video
Hierdie video fokus op Jesus se uitspraak in Openbaring 22:13 en die betekenis van die drie saamgevoegde titels: Alfa en Omega, Eerste en Laaste, Begin en Einde.
Oordenkingsgedagte: Die boek Openbaring begin en eindig met die heerskappy van God en die Lam. Ons toekoms is veilig omdat Jesus nie net deel van die verhaal is nie-Hy is die Begin en die Einde daarvan.
Vorige episode: Openbaring 1-‘n leesgids en Afrikaanse voorlesing.